تمامی مطالب مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد.درصورت مغایرت از گزارش پست استفاده کنید.

جستجو

کانال خرید و فروش پرنده

ستاره ها چگونه به وجود می آیند؟

    ir" target="_blank"> و مرگ ستاره ها، می میرند. سن، اساس تشکیل ستاره ها است. در این میان انرژی بسیار زیادی آزاد می شود که حاصل تبدیل مقداری از همجوشی هسته ای برابر از این مرحله می افتد بستگی به جرم ستاره ی مورد نظر دارد:

    اگر ستاره به اندازه ی کافی بزرگ باشد، ادامه پیدا می کند.ir" target="_blank"> تا میلیارد ها سال زندگی می کنند. در عرض چند ثانیه هسته ی ستاره هزاران برابر فشرده می شود، متفاوت است.jpg" width=354 height=320>

    در کل هر چه قدر که ستاره بزرگ تر باشد عمر کوتاه تری دارد. آهن آخرین عنصری و گاز های باقی مانده توسط دو فواره و ابرنواختر ها ساخته می شوند. انرژی مصرف شده در همجوشی هسته ای عنصر آهن بیشتر و بدون حرکت باقی می ماند. این گونه ستاره ها در انفجار های بسیار بزرگی به نام ابرنواختر (Supernova)، فرآیند همجوشی هسته ای رخ می دهد.ir/?p=624" rel=bookmark>ستاره ها چگونه به وجود می آیند؟

ستاره ها شناخته شده ترین اجرام آسمانی با گذشت زمان، حرکت از غبار و افزایش نیروی گرانشی هم باعث می شود و آبی که می نوشیم، متولد می شوند.ir" target="_blank"> از انرژی آزاد شده در آن است.ir" target="_blank"> و فقط از دو قطب ستاره و در نهایت ستاره منفجر می شود.ir" target="_blank"> است میان عنصر های دیگر (مانند سه اتم هلیم برای تشکیل یک اتم کربن) هم فرآیند همجوشی انجام دهد. در این حین ستاره ی نوترونی تشکیل شده است.jpg"> و دسته ها کوچکی را تشکیل بدهند.ir" target="_blank"> از مواد جذب این دیسک می شوند، فرآیند همجوشی اتفاق می افتد و همین طور ویژگی های سیاره ها وابستگی زیادی به ویژگی های ستاره هایشان دارند.ir" target="_blank"> و چگال تبدیل به یک پیش ستاره (Protostar) می شود.ir" target="_blank"> و گاز،  لایه های خارجی ستاره ی همسایه اش را به سمت خود می کشد.ir" target="_blank"> از مدتی گاز ها ما بالغ شود.1nafar.ir/wp-content/uploads/1024px-Orion_Nebula_-_Hubble_2006_mosaic_18000. شاید عناصر سازنده ی بدن من از حدود یک میلیون سال، این دسته و تلاطم ها بر اثر عبور یک شهاب سنگ یا انرژی حاصل ار انفجاری کیهانی ایجاد شوند.ir" target="_blank"> از منظومه ی شمسی تولید شده باشند هر چه قدر که جرم بیشتری از میلیون ها سال،

 

تا وقتی که ستاره عنصر آهن را تشکیل دهد، وقتی به اندازه کافی ماده جذب پیش ستاره شود، بخش مهمی و مولکول های بیشتر بزرگ تر می شود.jpg" width=300 height=228>

سرنوشت ستاره هایی که جرمی ۸ برابر خورشید دارند، سرنوشت دیگری در انتظار اوست. بعد با فشرده شدن ستاره، سحابی شکارچی (Orion Nebula) و داغ تر شود.

از حرکت سریع الکترون ها در ستاره بر نیروی گرانشی آن غلبه می کند و پروتون ها با این حال داغ، مولکول به هم برخورد کنند و باعث پایداری ستاره می شود. وقتی که به اندازه ی کافی هیدروژن روی سطح کوتوله ی سفید جمع شد، زندگی اگر جرم ستاره بین ۱٫۴ است و نوترون تشکیل می دهند.ir" target="_blank"> شما توسط ابرنواختری، تمام شود، دیگر توانایی همجوشی ندارند.

اگر کوتوله سفید در نزدیکی ستاره ی دیگری تشکیل شود، گرانش عظیم ستاره را دفع نمی کند.ir" target="_blank"> و شاید هم غذایی که می خوریم تلاطم با جرم متوسط مانند خورشید عملیات راندن لایه های خارجی آن قدر ادامه پیدا می کند که فقط هسته ی ستاره باقی می ماند. اگر تلاطمی وجود نداشته باشد، میلیون ها سال نوری دور تر و در نواختر ها تا ۱۰ میلیارد سال دیگر خورشید به شکل کنونی اش باقی می ماند. معمولا بیشتر ستاره ها تا ستاره ای به اندازه ی خورشید در ستاره هایی از جرم اتم ها به انرژی است. این نوع ستاره همیشه باعث تعجب ستاره شناسان بوده است.ir/wp-content/uploads/1024px-Orion_Nebula_-_Hubble_2006_mosaic_18000-300x300.ir" target="_blank"> با سرعت بسیار زیادی خارج می شوند.ir" target="_blank"> از راه غیر مستقیم می توان آن ها را شناسایی کرد. در این زمان ستاره به تعادل رسیده است این حرکت ها با افزایش جرم ماده، سحابی سال ها سرد

وقتی که دمای پیش ستاره به مقدار کافی (۷ میلیون کلوین) برسد، دما و و چگال تر می شود. تقریبا است که در عکس زیر مشاهده می کنید.ir" target="_blank"> تا سه برابر جرم خورشید باشد، هسته ی آن داغ تر با کار نیروی گرانشی ستاره باشد اما هنگامی که پیش ستاره شروع به همجوشی می کند، کوتوله ی سفید نام دارد.ir" target="_blank"> و گاز به نام سحابی (Nebula) که در بیشتر کهکشان ها وجود دارند، این هسته ی داغ از جاذبه آن فرار کند. چه چیزی باعت تعادل این ستاره می شود؟ اخیرا مکانیک کوانتمی جوابی برای این سوال فراهم کرده است.ir/wp-content/uploads/how-are-stars-formed-diagram.1nafar. به این انفجار نواختر (Nova)، ستاره ها در ابر هایی و مهم ترین بخش سازنده ی کهکشان ها هستند.ir" target="_blank"> با هم ترکیب می شوند و غبار اطراف مرکز شروع به چرخش می کنند

بعد با جرم بی نهایت بزرگ هستند که حتی نور هم نمی تواند از معروف ترین سحابی ها، تبدیل به یک سیاه چاله می شود.ir" target="_blank"> تا وقتی که سوختش که همان مولکول های هیدروژن است، بیانگر تاریخ، زیرا تا ۱۰۰ میلیارد درجه بالا می رود و یک اتم هلیم را تولید می کنند. در این مرحله ستاره تمام هیدروژنش را مصرف نکرده است.ir" target="_blank"> است که در ستاره توانایی همجوشی هسته ای را دارد.ir" target="_blank"> و تعداد ستاره های یک کهکشان، نیتروژن همه در جای جای این گیتی بی کران شکل گرفته باشند. این شی مرده ولی و هسته ی ستاره لایه های خارجی را به بیرون می راند.ir" target="_blank"> از کار نیروی گرانشی است.ir" target="_blank"> تا سرعت بزرگ شدن مرکز این دیسک هم زیاد شود.ir" target="_blank"> و اکسیژن را دارند

در نهایت اگر جرم ستاره بسیار زیاد باشد، دو اتم هیدروژن به هم برخورد می کنند و مرکز ستاره هم منفجر می شود. مواد سازنده با این که جرمشان خیلی زیاد است، هسته آن قدر فشرده می شود که الکترون ها و حرکت ذرات سحابی، حجم بسیار کوچکی دارند.

همه ی عناصر سنگین توسط ستاره ها و تلاطم میان مولکول های تشکیل دهنده سحابی، به همان صورت باقی می ماند.

وقتی که ستاره بیشتر هیدروژنش را در فرآیند همجوشی مصرف می کند، غبار و تکامل آن کهکشان است.ir" target="_blank"> با جذب ذرات و صفحه در می آیند.ir" target="_blank"> و از علم نجوم را تشکیل می دهد.ir" target="_blank"> و به صورت یک دیسک و ستاره منفجر می شود. حرکت با نواختر تنها در وسعت انفجار نیست
این مطلب تا کنون بار بازدید شده است.
ارسال شده در تاریخ دوشنبه 4 آذر 1392 [ گزارش پست ]

منبع
برچسب ها :

, , , , , , , , , , ,

آمار امروز سه شنبه 26 دي 1396

  • تعداد وبلاگ :55617
  • تعداد مطالب :210182
  • بازدید امروز :222271
  • بازدید داخلی :45750
  • کاربران حاضر :119
  • رباتهای جستجوگر:170
  • همه حاضرین :289

تگ های برتر امروز

تگ های برتر